«Η ΙΘΑΚΗ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ»

Παιδεία ... ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΡΕΠΟΥΣΗ & ΣΙΑ

Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά. (Γυμνάσιο Πάτρας)

Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικό, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του. (Γυμνάσιο Θεσπρωτίας)

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι’ αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια. (Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε. (Γυμνάσιο Καλαμάτας)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό. Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά. (Λύκειο Ξάνθης)

Η μπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή με ένα μπα και δύο να.(Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Όποιος κέρδιζε τη μάχη κέρδιζε και τις εικόνες”. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος. (Γυμνάσιο Πάτρας)

Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος.

Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη.

Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να πέφτουν ομαδικά.

ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ;

 «Μόνο 19 ευρώ;» γράφει ειρωνικά ένας αναγνώστης της εφηµερίδας µας. «Στην Αγγλία το αγοράζεις σε paperback µε 5,99 στερλίνες (δηλαδή λιγότερο από 7 ευρώ – τιµή Amazon σήµερα). Εδώ όµως πρέπει να κρατήσουµε την παράδοση του ακριβού βιβλίου για λίγους. ∆ηλαδή το ένα τριακοστό ενός βασικού µισθού». Το σχόλιο αυτό γράφτηκε κάτω από την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Χίσλοπ Το νήµα. Σε άλλο µπλογκ διαβάζω κάποιον που σχολιάζει ότι δεν µπορεί να πληρώσει πάνω από 20 ευρώ για να διαβάσει το καινούργιο βιβλίο του αγαπηµένου του έλληνα συγγραφέα αστυνοµικών ιστοριών. Στο site των εκδόσεων της Ωκεανίδας έχει ανάψει µια συζήτηση για το ογκώδες βιβλίο του Ατλαντα, της Αϊν Ραντ. Ενας αναγνώστης διαµαρτυρήθηκε «πώς γίνεται ένα βιβλίο που µπορεί να το αγοράσει κανείς καινούργιο από το εξωτερικό, στα αγγλικά, για λιγότερο από 10 ευρώ, να κυκλοφορήσει σε τρεις τόµους και να χρειαστεί να πληρώσει κανείς πάνω από 50 ευρώ! Και µετά µιλάµε για κρίση του βιβλίου στη χώρα µας». Ο διάλογος φούντωσε και ανάγκασε τον εκπρόσωπο του εκδοτικού οίκου, Νίκο Μεγαπάνο, να παρουσιάσει την αναλυτική κοστολόγηση.

Παραθέτω: Συγγραφέας 1,50, µεταφραστής 2,27, επιµελητής 0,49, διορθωτής 0,49, στοιχειοθέτης 0,41, γραφίστας εξωφύλλου 0,14, χαρτέµπορος 0,80, τυπογράφος 0,20, βιβλιοδέτης 0,40, βιβλιοπώλης 8,45, ΦΠΑ 1,22, εκδότης 3,63. Λιανική τιµή 20 ευρώ.

Νέος κύκλος σχολίων.

Γράφει κάποιος: «Από τον επιµερισµό του κόστους συνάγεται αβίαστα το συµπέρασµα πως το µεγαλύτερο µέρος πάει στο βιβλιοπωλείο!». Η απάντηση του εκδότη είναι ότι το βιβλιοπωλείο περνάει κρίση και έχει τα δικά του έξοδα.

Σε ένα άλλο blog η συζήτηση για την τιµή του βιβλίου παίρνει άλλη τροπή. Κάποιος πηγαίνει σε κεντρικό κατάστηµα και θέλει να αγοράσει το βιβλίο του Τζέιµι Ολιβερ Jamie’s Great Britain στα αγγλικά. Η τιµή είναι 43 ευρώ, ενώ στο Amazon µόνο 9,90 στερλίνες (11,57 ευρώ). Αναρωτιέται πού πάει η διαφορά. Στη συζήτηση παρεµβαίνουν και εκδότες, όπου ανάµεσα στα άλλα εξηγούν ότι από ένα βιβλίο που πουλάει θα πρέπει να «ζήσουν» και τα βιβλία που δεν πουλάνε αλλά είναι σηµαντικό να εκδοθούν.

Ξέρω ότι ούτε οι βιβλιοπώλες ούτε οι εκδότες δέχονται ότι το βιβλίο είναι ακριβό στην Ελλάδα. Ελα όµως που οι αναγνώστες διαφωνούν. Μήπως τελικά η λύση βρίσκεται κάπου αλλού; Μήπως η όλη διάρθρωση του κλάδου (παραγωγή - διακίνηση - πώληση) είναι στρεβλά οργανωµένη, και µάλιστα µε νόρµες του παρελθόντος; Οι όποιες λύσεις πρέπει να στοχεύουν να προστατέψουν το βιβλίο αλλά και τον βιβλιόφιλο.

(Μπείτε στα: http://oceanidabooks.wordpress.com, http://donteverreadme.wordpress.com)

«ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΕΡMΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗ»

Με τον ανά χείρας τρίτο τόµο της σειράς «Τα χρόνια της Ιταλικής και Γερµανικής Κατοχής και της Εθνικής Αντίστασης στην Κεφαλονιά και Ιθάκη» ολοκληρώνεται ένα έργο ζωής του Δρα Ιστορικού Σπύρου Λουκάτου, πρωταγωνιστή άλλωστε εκείνης της περιόδου στη νησιωτική του γενέτειρα. Και το τρίτοµο αυτό έργο είναι πλήρως τεκµηριωµένο, καθώς κάθε τόµος διαθέτει στο τέλος του πλούσια αρχειακή και βιβλιογραφική τεκµηρίωση. Στον πρώτο τόµο ο ιστορικός συγγραφέας πραγµατευόταν την περίοδο της Ιταλικής Κατοχής στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη, δίνοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που συνέθεταν την ιταλική φασιστική οργάνωση και λειτουργία της δηµόσιας ζωής στα δύο νησιά αλλά και τη δοµή και λειτουργία των Εθνικοαπελευθερωτικών Οργανώσεων µαζί µε τα επιτεύγµατά τους κατά των Ιταλών κατακτητών.

Στο δεύτερο τόµο κατέγραφε τη µοναδική σε σκληρότητα, εύρος και συνέπειες, σύγκρουση των πρώην συµµάχων του Άξονα Ιταλών και Γερµανών στην Κεφαλονιά, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη συµβολή των Εθνικοαπελευθερωτικών Οργανώσεων σε εκείνη την αιµατηρή σύρραξη, ενώ στο Επίµετρο του τόµου γινόταν λόγος για την ιταλο-γερµανική σύρραξη στα υπόλοιπα Ιόνια νησιά και κυρίως στην Κέρκυρα.

Στον ανά χείρας τρίτο τόµο, συνεχίζοντας ο ιστορικός Σπ. Λουκάτος την ιστορική αφήγηση, ανασυνθέτει την περίοδο της Γερµανικής Κατοχής στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη. Παρά τη σύντοµη διάρκειά της (Σεπτέµβρης 1943 – Σεπτέµβρης 1944) υπήρξε η «δραµατικότερη και µαρτυρικότερη» περίοδος γενικά της Κατοχής αλλά και «µία από τις επικότερες και ηρωικότερες, όσο και τραγικότερες» περιόδους της ιστορίας των δύο Ιόνιων νησιών, όπως εκτιµά ο συγγραφέας. Ο τελευταίος στον τόµο αυτό παρουσιάζει και εξηγεί την πολιτική και τακτική των Γερµανών κατακτητών, καταθέτει  πλήρη στοιχεία για τη συµπεριφορά της Συµµαχικής λεγόµενης Αποστολής, δεν παραλείπει να παρουσιάσει τη δράση των ντόπιων συνεργατών των Γερµανών και τέλος εκθέτει και αναλύει την οργανωτική, διαφωτιστική και στρατιωτική-αντιστασιακή δράση των ΕΑΜικών Οργανώσεων των νησιών και τις θυσίες του λαού τους. Το Επίµετρο, τέλος,  του τόµου αναφέρεται στις µέρες της Απελευθέρωσης στα δύο νησιά.

Ωστόσο, η ιστορική αφήγηση για την Κατοχή και την Αντίσταση δεν θα είναι ολοκληρωµένη, αν δεν κλείσει µε τα µεταπελευθερωτικά και εµφυλιοπολεµικά γεγονότα στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη.  Αλλά γι’ αυτά τα γεγονότα ο Σπ. Λουκάτος έχει συγγράψει ξεχωριστό τόµο, ο οποίος ετοιµάζεται να εκδοθεί και αναφέρεται στην περίοδο από την Απελευθέρωση των δύο νησιών µέχρι τη λήξη του Εµφυλίου Πολέµου, κάνοντας λόγο για την ανασύσταση του παλαιοκοµµατικού κράτους και του παρακράτους, για τη δράση των ΕΑΜικών Οργανώσεων και για την ίδρυση και δράση του τµήµατος του Δηµοκρατικού Στρατού Ελλάδας. 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 122 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ !

Μια από τις πολυτιμότερες εκδόσεις, επέστρεψε στα ράφια της βιβλιοθήκης σε προάστιο του Σίδνεϊ με 122 χρόνια καθυστέρηση. Δεν πίστευαν οι υπάλληλοι του ιδρύματος, όταν πήραν στα χέρια τους... την πρώτη έκδοση του βιβλίου «Εντομοφάγα Φυτά» του Κάρολου Δαρβίνου, την οποία είχε δανείσει η βιβλιοθήκη Κάμντεν στις 30 Ιανουαρίου του 1889.

Η Κάθριν Μπάζετ Τζούλιεφ, διευθύντρια υπηρεσιών της βιβλιοθήκης, ανέφερε σε τοπική εφημερίδα ότι το πρόστιμο για την «αιωνόβια» και... βάλε καθυστέρηση θα ανερχόταν κανονικά σε 35.000 δολάρια Αυστραλίας, όμως οι υπεύθυνοι του ιδρύματος ήταν τόσο ευτυχισμένοι που το βιβλίο επέστρεψε στο ράφι, που άφησαν κατά μέρος το πρόστιμο.

Επί 50 χρόνια την σπάνια έκδοση είχε ένας συνταξιούχος κτηνίατρος, ο Ρον Χάϊν, ο οποίος τον περασμένο μήνα το έδωσε στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ μαζί με πολλά άλλα παλιά βιβλία. Υπάλληλος του Πανεπιστημίου είδε την σφραγίδα της δανειστικής βιβλιοθήκης και επέστρεψε το βιβλίο. Ο κτηνίατρος δεν θυμάται πώς το «Εντομοφάγα Φυτά» βρέθηκε στη συλλογή του, αλλά έχει την αίσθηση ότι του το είχε δώσει ένας συνάδελφός, την δεκαετία του '50.

Από δώ και πέρα οι αναγνώστες θα μπορούν να διαβάζουν το «κειμήλιο», αν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την λέξη, του Δαρβίνου στην βιβλιοθήκη του Κάμντεν, αλλά όπως είναι φυσικό δεν θα μπορούν να το δανειστούν.

πηγή: star.gr

ΕΦΥΓΕ Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΠΑΝ. ΓΑΒΡΙΕΛΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΗ ΓΑΒΡΙΕΛΑΤΟ

Η σοφία σου όλη

μες στα χέρια σου.

Με το χέρι-χρωστήρα

τραγουδάς το φως και τη σκιά,

το χώμα και το κύμα,

τον άνθρωπο και τον κόσμο.

Κι εγώ τραγουδώ το χέρι σου,

που την ύλη έκανε σκέψη

και τ’ ασήμαντα πήραν πνοή.

Η αγάπη σου όλη

τα χρώματα.

Τα πινέλα της σκέψης σου

ρυάκια γίνονται γάργαρα,

κρίνους για να ποτίσουν κι όνειρα.

οι θύμησες να σμίξουν με τις φωνές.

Κείνη η ανάλαφρη του χεριού σου η κίνηση

το ταξίδι μας δείχνει του νου και της καρδιάς.

Φώτισες τα σοκάκια του χωριού μας,

τα βήματα μαστόρεψες της πόλης.

Τις αγορές τις λαϊκές μας άνοιξες –

εκεί που όρθιοι αγοράζουμε τη φτώχεια μας.

Έστησες του μεροκάματου τις στάσεις –

εκεί που όλοι μετράμε το διάβα μας.

Πρόσωπα, πολλά πρόσωπα μας έπλασες.

Βλέμματα, που ’ξομολόγησης ανείπωτης γίνονται στόματα.

Μέτωπα, που άρωμα μεταγγίζουν οι χαρακιές της ρυτίδας.

Απ’ τα χείλια αναβλύζουν της μοναξιάς παράπονα

μα και σπινθηρίσματα νιόχαρα και σίγουρα,

της βιοπάλης σφιγμένα πείσματα

αλλά κι εφηβικές περιπλανήσεις ολόδροσες.

Σου χάρισε η ζωή

το χαμόγελο της τέχνης,

για να το δώσεις σ’ εμάς.

Χαμογελάμε τώρα κι εμείς.

Αγγίζουμε

με την αφή των ματιών μας

των έργων σου τις διαδρομές

και δροσιζόμαστε

μες στα κύματα των χρωμάτων σου.

Οι πίνακές σου

φωτεινά για μας μονοπάτια,

για να πεζοπορούμε

σήμερα, αύριο και πάντα.

ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε.

Το παραπάνω ποίημα είχε γράψει και αφιερώσει ο φιλόλογος Πέτρος Πετράτος στον Παναγή Γαβριελάτο το Σεπτέμβρη του 1997 και το έχει συμπεριλάβει στο βιβλίο της η φιλόλογος Χριστίνα Τσαγγαράτου-Βαλσάμου «Π. Γαβριελάτος. Με χρωστήρα την ζωή», Αθήνα 2007, (σελίδες 156-158) με τουτηδώ την παρατήρηση: «Μέσα σ’ αυτό [το ποίημα], κοντά σε όσα εκθέτουν οι ειδικοί στις επιστημονικές εργασίες τους, μέσω της ευαισθησίας του ποιτή, φαίνεται το πώς βιώνουμε εμείς οι άλλοι, οι απλοί θαυμαστές του έργου του [του Π. Γαβριελάτου], την δημιουργία που μας χάρισε όλα αυτά τα χρόνια της αδιάκοπης δουλειάς του».

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Γράμματα μιας ζωής. Γράμματα από το στρατό. Γράμματα από το Αλβανικό Μέτωπο. Γράμματα από λιμάνια και θάλασσες: Κάρντιφ, Μασσαλία, Τζένοβα, Αλεξάνδρεια, Βηρυτός, Άντεν, Περσικός, Ινδικός, Κολόμπο, Κεϋλάνη, Χονγκ Κονγκ, Μελβούρνη. Γράμματα νοσταλγίας και γράμματα σαρκασμού.

Ογδόντα δύο επιστολές και καρτ ποστάλ από το 1935 έως το 1965 που έστειλε ο ασυρματιστής Νίκος Καββαδίας, «ασυρματιστής» μιας ξεχωριστής ποίησης, στην αδελφή του και στην ανιψιά του, παραδίδονται στη δημοσιότητα, με ένα βιβλίο 195 σελίδων που κυκλοφόρησαν αυτές τις μέρες οι εκδόσεις Άγρα. Τίτλος: « Νίκος Καββαδίας. Γράμματα στην αδελφή του Τζένια και στην Έλγκα».

Κομμάτια της ψυχής του χαραγμένα στο χαρτί. Εξομολογήσεις για τις πρώτες γραφές των ποιημάτων του. Ερωτήσεις για την υγεία της μητέρας, συγγενών, ηθοποιών, φίλων του λογοτεχνών και … «εχθρών». Ανταποκρίσεις για περιπέτειες και γυναίκες. Περιγραφή τόπων εξωτικών. Προαναγγελίες για τα σπάνια δώρα στην οικογένεια.

Ένας τρυφερός Καββαδίας με την ανιψιά του και ένας ενοχικός με τον εαυτό του.

Ύφος ενός κοινού ναυτικού στο μπάρκο, που γράφει για τα απλά και καθημερινά της βάρδιας και παράλληλα μικροί πίδακες ποιητικοί που προοιωνίζονται τα κατοπινά αριστουργήματα. Ενδεικτικό το γνωστό ποίημά του «Εφτά σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις», που παραθέτει σε γράμμα προς την αγαπημένη του ανιψιά, σημειώνοντας στο τέλος : «το Ατινάκι θα σου εξηγήσει τους ναυτικούς όρους».